به عين و در [ غيره ] به تلف عود مىكند و مقصود از غير تلف اين است كه مال موجود است ولى در حكم تلف مىباشد مثل اينكه در دست غاصب يا جاحد مىباشد . قوله : تخيّر فى الرجوع على من شاء منهما : ضمير مستتر در [ تخيّر ] و [ شاء ] به مالك و در [ منهما ] به غريم و مدعى وكالت راجعست . قوله : فان رجع على الوكيل لم يرجع على الغريم : ضمير فاعلى در [ رجع ] به مالك و در [ لم يرجع ] به وكيل راجعست . قوله : مطلقا : يعنى اعم از آنكه وكيل آن را با تفريط تلف كرده يا بدون آن از بين برده . قوله : لا عترافه ببرائته بدفعها اليه : ضمير در [ اعترافه ] به وكيل و در [ برائته ] به غريم و در [ دفعها ] به عين و در [ اليه ] به وكيل عود مىكند و اضافه [ دفع ] به ضمير مؤنث از قبيل اضافه مصدر به مفعولش بوده و ضمير فاعلى بغريم راجعست . قوله : و ان رجع على الغريم : ضمير فاعلى در [ رجع ] به مالك عود مىكند . قوله : لم يرجع على الوكيل : ضمير فاعلى در [ لم يرجع ] بغريم عائد است . قوله : مع تلفها فى يده به غير تفريط : ضمير در [ تلفها ] به عين و در [ يده ] به وكيل عود مىكند . قوله : لانه بتصديقه له امين عنده : ضمير در [ لانه ] و [ له ] به وكيل و در [ تصديقه ] و [ عنده ] بغريم راجع بوده و اضافه