قوله : مأخذهما : ضميرت ثنيه به [ وجهان ] راجعست . قوله : ان البيع موضوع الخ : اين عبارت شروع در بيان وجه احتمال بطلان عقد است . قوله : و المنافع تابعة لها : ضمير در [ لها ] باعيان عود مىكند . قوله : فلا يثمر الملك لو تجوز به : ضمير مستتر در [ يثمر ] به بيع راجع بوده و اين كلمه بضم ياء به معناى [ يفيد ] مىباشد و [ الملك ] مفعول آن است و كلمه [ تجوز ] اگر به صيغه معلوم قرائت شود ضمير فاعلى آن به عاقد ارجع است و ضمير مجرورى در [ به ] به بيع عود مىكند و اگر به صيغه مجهول قرائت گردد جار و مجرور بعدش نائب فاعل آن مىباشد و به نظر وجه دوم اقرب مىآيد . قوله : فى نقل المنافع منفردة : كلمه [ منفردة ] به نصب قرائت مىباشد تا حال از منافع باشد . قوله : و ان نوى به الاجارة : كلمه [ ان ] وصليه بوده و [ نوى ] اگر به صيغه معلوم قرائت شود ضمير فاعلى آن به عاقد راجع بوده و ضمير مجرورى در [ به ] به بيع و كلمه [ الاجارة ] مفعول آن مىشود و اگر به صيغه مجهول قرائت گردد [ الاجارة ] نائب فاعل آن قرار مىگيرد و چون مؤنث مجازى است فعلش را مىتوان به صيغه مذكر و مؤنث هردو آورد . و در بعضى از نسخ بجاى كلمه [ ان ] لفظ [ لو ] ذكر شده است . قوله : و انه يفيد نقل المنفعة ايضا : اين عبارت شروع در بيان وجه احتمال صّحت است .