مؤلف گويد : شايد وجه آن از نظر ايشان اين باشد كه در اين استعمال لفظ بر خلاف مقتضاى خود استعمال شده و از اين گذشته در هيچ يك از عقود لازمه اين معنا مشروع و جايز نيست چون الفاظ در اين عقود مضبوط و مشخص است مضافا باينكه وجه مذكور در احتمال بطلان جارى و سارى است . قوله : و لو عبّر بالبيع : ضمير در [ عّبر ] به موجر راجع است چنانچه ضمير در [ نوى ] نيز چنين مىباشد . قوله : فان آورده على العين : ضمير فاعلى در [ آورده ] به موجر و ضمير مفعولى آن به [ بيع ] عائد است . قوله : فقال بعتك الخ : كلمه [ فاء ] عاطفه به معناى ترتيب ذكرى يعنى عطف مفصل بر مجمل است و از اين [ فاء ] غالبا جهت تفسير و تشريح كلام مجمل قبلى استفاده مىكنند از اينرو [ فقال بعتك الخ ] را مىتوان مفسّر [ آورده على العين ] قرارداد . قوله : بطل : ضمير مستتر به عقد راجع بوده و مقصود اين است كه نه بيع واقع شده و نه اجاره . قوله : لافادته نقل العين : ضمير مجرورى در [ افادته ] به بيع راجع است . قوله : و هو مناف للاجاره : ضمير [ هو ] به نقل العين عائد است . قوله : و ان قال بعت سكناها : ضمير در [ قال ] بعاقد و در [ سكناها ] به عين راجع است .