سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

123

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : انما يتخير : ضمير مستتر به مستأجر راجعست . قوله : امكن الانتفاع به و ان قل : ضمير در [ به ] بمسكنم و در [ قل ] به انتفاع عود مىكند . قوله : و الا بطلت : يعنى و ان لم يمكن الانتفاع و ازالة المانع بطلت الاجارة . متن : و لو أعاده المؤجر بسرعة بحيث لا يفوت عليه شيء معتد به ففي زوال الخيار نظر ، من زوال المانع ، و ثبوت الخيار بالانهدام فيستصحب ، و هو أقوى . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : اگر موجر پس از انهدام بطور سريع آن را تعمير نموده و به مستأجر اعاده داد به نحوى كه منفعت قابل توجهى از آن بر عليه مستأجر تفويت نشد در اينجا نسبت به ثبوت خيار و زوال آن نظر و تأمل است از جهتى كه مانع زائل شده پس مىگوئيم خيارش زائل و معامله لازم است . و از طرفى قبلا بواسطه انهدام خيار ثابت شد و پس از تعمير اگر شك در بقاء آن بنمائيم استصحاب بقاء مقتضى آنست كه مستأجر خيارش ثابت باشد و از نظر ما حق همين احتمال دوم است . قوله : و لو اعاده الموجر بسرعة : ضمير منصوبى در [ اعاده ] بمسكن راجعست . قوله : لا يفوت عليه : ضمير در [ عليه ] به مستأجر راجعست . قوله : شئ معتد به : ضمير در [ به ] به شئ راجعست . قوله : من زوال المانع : دليل احتمال زوال خيار است