سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

120

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

المسمّى بايد به اجير بپردازد . قوله : فله الفسخ : ضمير در [ فله ] به مستأجر راجعست . قوله : لفوات بعض ماليته بسببه : ضمير در [ ماليته ] به منفعت و در [ بسببه ] به عيب رجوع مىكند . قوله : فيجبر بالخيار : ضمير مستتر در [ فيجبر ] به فوات بعض ماليته راجعست . قوله : من وقوع العقد : دليل بر عدم جواز ارش است قوله : و هو باق : ضمير [ هو ] بمجموع راجعست . قوله : و من كون الجزء الفائت : دليل بر جواز ارش است قوله : و لم يحصل : ضمير مستتر به [ مقصود ] عود مىكند . قوله : و هو يستلزم : ضمير [ هو ] بعدم حصول راجعست . قوله : التى هى احد العوضين : ضمير [ هى ] بمنفعت عود مىكند . قوله : فيجبر بالارش : ضمير مستتر در [ فيجبر ] به نقص راجعست . قوله : و هو حسن : ضمير [ هو ] به احتمال دوم يعنى احتمال جواز ارش عود مىكند . قوله : و طريق معرفته : يعنى معرفت ارش . قوله : و كان قبل مضى شئ : ضمير مستتر در [ كان ] به فسخ راجعست . قوله : فلا شئ عليه : يعنى بر مستأجر . قوله : و الا فعليه من المسمى : يعنى و ان مضى شئ