از آخر عبارت شارح ( ره ) استفاده مىشود كه مقصود از [ لو حل بعد قسمة البعض ] اين نيست كه سهم كامل بعضى از غرماء را دادند و قبل از اينكه سهام ديگران داده شود موعد برخى كه مؤجل بوده فرابرسد بلكه مراد اين است كه مبلغى از سهام جميع را دادند و قبل از اينكه آنها را كامل كنند اجل دين ديگرى فرارسيد . قوله : امواله القابلة للبيع : مقصود اموالى است كه از سنخ عين باشد چه آنكه بيع به عين تعلّق مىگيرد . قوله : او صولح عليها : ضمير مؤنث به [ منفعت ] عائد است . قوله : ان وفى : ضمير فاعلى در [ وفى ] به [ مال تحصيل شده از بيع اعيان ] عائد است . قوله : و الا فعلى نسبة اموالهم : مثلا غرماء مفلّس اگر سه نفر بوده و بتفاوتن از وى طلبكار بودند چنانچه زيد از وى 1000 تومان و عمرو 2000 تومان و بكر 3000 تومان بخواهند پس مجموع 6000 تومان مىشود ، حال اگر پولى تحصيل شده از فروش اموال به اين مقدار باشد كه بهريك سهم و طلبش را مىدهند ولى اگر مجموع آن به قدر 3000 تومان باشد لازمست آن را بين طلبكاران به نحوى تقسيم كنند كه بهريك به نسبت طلبشانن داده و به همان نسبت ضرر به ايشان وارد شود لذا چون زيد 1000 تومان مىخواهد و نسبت آن به 6000 تومان سدس است ، سدس 3000 تومان كه 500 تومان باشد بوى داده شده و به عمرو كه ثلث 6000 تومان يعنى 2000 تومان