سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

83

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

طلبكار است 1000 تومان داده شده و به بكر كه نصف 6000 تومان يعنى 3000 تومان مىخواهد بقيّه پول كه 1500 تومان و نصف - 3000 تومان است مىدهند و بدين ترتيب مال را به نسبت طلب غرماء تقسيم نمودند . قوله : و لو حلّ بعد قسمة البعض شارك فى الباقى : ضمير در [ حلّ ] به دين مؤجل راجع بوده و در شارك به [ صاحب دين مؤجل ] برمىگردد و مقصود از [ قسمة البعض ] يعنى تقسيم مقدارى از مال به اين نحو كه بهريك از غرماء مبلغى از دينشان را داده و قبل از اكمال دين مؤجل حال و نقد شود . قوله : و ضرب بجميع المال : كلمه [ ضرب ] به صيغه معلوم در اينجا به معناى [ دخل و خلط ] بوده و ضمير فاعلى به [ صاحب دين مؤجل ] راجع است و مقصود از [ المال ] مال القرض مىباشد ، بنابراين معناى عبارت چنين است : صاحب دين مؤجل داخل در غرماء شده و با ايشان در جميع مالش شريك مىگردد . متن : و يحضر كل متاع في سوقه وجوبا مع رجاء زيادة القيمة و إلا استحبابا ، لأن بيعه فيه أكثر لطلابه و أضبط لقيمته . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : براى فروش اموال مفلّس لازم است هرمتاعى را در بازار خودش حاضر نموده تا در آنجا به فروش برسانند . شارح ( ره ) مىفرماين : در صورتى كه اميد داشته باشند كه متاع را در بازار مربوط به