سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
14
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
عوضش بايد سالم باشد اين نيز قرض ربوى بوده و مشروع نيست ولى مرحوم ابو الصلاح حلبى و جماعتى اين فرد از نفع را تجويز فرمودهاند . شارح ( ره ) مىفرماين : استناد ايشان روايتى است كه بر مدعايشان دلالت ندارد زيرا ظاهر آن مفيد اين معنا است كه قرضگيرنده خود بدون اينكه شرطى در بين باشد درمقام دفع و پرداخت قرض اضافه داده و خلافى بين فقهاء در اين صورت نيست كه اين امر جايز بوده و حتى مكروه نيز نمىباشد بلكه از حضرت ختمى مرتبت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مروى است كه حضرتش شترى كم سن و سال قرض فرمود و بعدا شترى بزرگتر رد نموده و فرمودند : بهترين مردم كسانى هستند كه بدهى خود را نيكوتر بپردازند . قوله : استنادا الى رواية لا تدل الخ : روايت مشار - اليها را مرحوم صاحب وسائل در ج 12 ص 477 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از محمد بن الحسين از صفواناز يعقوب بن شعيب قال : سئلت ابا عبد اللّه عليه السلام عن الرجل يقرض الرجل الدّراهم الغلّة فياخذ منها [ منه يب ] الدراهم الطازجيّة طيّبة بها نفسه ؟ فقال : لا بأس به و ذكر ذلك عن على عليه السلام . قوله : و ظاهرها : يعنى ظاهر روايت . قوله : و لا خلاف فيه : ضمير در [ فيه ] باعطاء زائد بدون شرط راجع است .