قوله : اقترض بكرا فردّ بازلا رباعيا : كلمه [ بكر ] به فتح باء صاحب افصاح اللغة مىگويد : عبارت است از شترى كه دندان ثنايايش افتاده باشد و آن در اين وقت شش‌ساله است . و كلمه [ بازل ] شترى را گويند كه به نه سال رسيده و دندان رباعيش افتاده باشد . متن : و إنما يصح إقراض الكامل على وجه يرتفع عنه الحجر في المال ، و أراد كمال المتعاقدين معا بإضافة المصدر إلى الفاعل و القابل . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : دادن قرض از شخص كامل صحيح مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ كامل ] كسى است كه حجر و منع نسبت به تصرفات مالى از وى برداشته شده باشد . لازم بتذكر است كه اين شرط نسبت به متعاقدين هردو مىباشد بنابراين اضافه [ اقراض ] به [ الكامل ] از باب مصدر به فاعل و مفعول مىشود . قوله : باضافة المصدر الى الفاعل و القابل : مقصود از [ فاعل ] قرض‌دهنده و از [ قابل ] قرض‌گيرنده است . متن : و كل ما تتساوى أجزاؤه في القيمة ، و المنفعة ، و تتقارب صفاته كالحبوب و الأدهان يثبت في الذمة مثله ، و ما لا يتساوى أجزاؤه كالحيوان تثبت قيمته يوم القبض ، لأنه وقت الملك .