قوله : بينهما عنها وقت العقد : ضمير در « بينهما » به متعاقدان و در « عنها » بمسافت راجع است و ظرف ( يعنى وقت العقد ) متعلق بمسافتى است كه مرجع ضمير در « عنها » مىباشد . قوله : فلو زادت : يعنى مسافت . قوله : بطل : يعنى بطل القبض و به تبع از آن عقد نيز باطل مىشود . متن : أو رضاه أي رضي الغريم الذي هو المشتري ، كما يدل عليه آخر المسألة بما في ذمته أي ذمة المديون الذي هو البائع قبضا أي مقبوضا ، أقام المصدر مقام المفعول بوكالته إياه في القبض ، لما في ذمته . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : يا مشترى به آنچه در ذمّه بايع ثابت مىشود راضى باشد كه اين معنايش مقبوض بودن و فى الذمه مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از مشترى غريم و طلبكار است چنانچه از عباراتيكه مرحوم مصنف در آخر مسئله فرموده چنين برمىآيد و مراد از بايع بدهكار است و كلمه « قبضا » در عبارت منصف مصدر بوده به معناى اسم مفعول مىباشد پس اين كلمه از باب ا قامه مصدر بجاى اسم مفعول است . و در ضمير « وكالته » به مشترى راجع مىباشد . قوله : ايّاه : يعنى بايع . قوله : لما فى ذمته : يعنى آنچه در ذمه بايع مىباشد . متن : و ذلك فيما إذا اشترى من له في ذمته نقد بما في