براى اين كلام وجهى است وجيه ولى درعين‌حال اگر بگوئيم وارث بجاى مورّث محسوب شده و در تمام موارد چه نزاع در قدر ثمن باشد و چه غير آن حكم مورث درباره ايشان نيز اجراء مىگردد اين كلام وجيه و پسنديده‌تر مىباشد زيرا وارث بمنزله مورّث است و آنچه او ادعاء مىكرد مورد ادعاى وارث نيز مىباشد . سپس مىفرماين : و اگر در نزاع در قدر ثمن همانطورى كه ذكر شد قائل بتحالف شويم قطعا بين ورّاثشان نيز اگر چنين اختلافى باشد بايد قائل به تحالف شويم . قوله : و اصله : يعنى و اصل اجل . قوله : لانه الاصل : ضمير منصوبى به [ تقديم قول ورثه مشترى ] راجع است . قوله : انما خرج عنه : ضمير مجرورى به [ اصل ] عائد است . قوله : فيقتصر فيه على مورده : ضمير در [ فيه ] به خروج و در [ مورده ] به نص عود مىكند . قوله : و له وجه : ضمير در [ له ] بكلام قيل راجعست . قوله : مقام مورثه مطلقا : چه اختلاف در مقدار ثمن بوده و چه در غير آن باشد . قوله : لانه بمنزلته : ضمير در [ لانه ] بوارث و در [ بمنزلته ] به مورث راجع است .