سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

463

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

زيرا چه‌بسا ممكن است علت خروج از حد انتفاع نبوده بلكه تلف - حقيقى مناط و ملاك حكم شود و بدين ترتيب انتقال لازم چون تلف نسبت لاجرم الحاقش به آن شبه قياس بلكه نفس آن مىباشد . قوله : ففى تنزيله : يعنى تنزيل انتقال . قوله : لصدق القيام عليها : يعنى بر عين . قوله : و منع مساواته للتلف : ضمير در [ مساواته ] بانتقال لازم عائد است . متن : و تلف بعضه ففي تنزيله منزلة تلف الجميع أو بقاء الجميع ، أو إلحاق كل جزء بأصله أوجه ، أوجهها الأول لصدق عدم قيامها الذي هو مناط تقديم قول البائع . فرع شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : اگر از مبيع مقدارى تلف و بقيّه‌اش باقى مانده باشد پس در اينكه بمنزله تلف شدن جميعش است تا قول مشترى مقدّم بوده يا به مثابه بقاء تمام است كه نتيجتا ادعاى بايع ترجيح داشته باشد يا بگوئيم نسبت به جزء باقى قول بايع و به جزء تالف كلام مشترى مقدم است زيرا هرجزئى را به اصل و قاعده خودش بايد ملحق نمود ، در آن سه احتمال است كه احتمال اول وجيه‌تر از همه است زيرا در صورت تلف شدن مقدارى از مبيع صادق است بگوئيم مبيع به حال خود باقى نيست و اين عنوان ( عدم قيام مبيع )