سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
457
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
دهند كه در اينجا نعل حيوان يقينا داخل است ولى آلات آن از قبيل زين و ركاب و دهنه و افسار و امثال اينها داخل نيست مگر آنكه آنها را با شرط داخل نموده يا عرف حكم به تبعيّت و ملحق بودن آنها به مبيع نمايد . قوله : دون غيرها : ضمير به [ ثياب ساتر عورت ] راجع است . قوله : لعدم دخولها : ضمير به [ ثياب غير ساتر ] عائد است . قوله : و ما يتناوله بخصوصه : فاعل در [ يتناوله ] ضميرى است كه به [ كل واحد من العبد و الامة ] راجع بوده و ضمير مفعولى آن بماء موصوله راجع است و مقصود از [ بخصوصه ] اينستكه اشيائيكه از جنس ثياب نيستند ولى نوعا خصوص عبيد و اما از آن استفاده مىكنند آنها نيز ملحق به مبيع مىباشند . قوله : كالحزام : با حاء بدون نقطه و زاء به معناى كمربند است . قوله : قلنسوة : عرقچين را گويند . قوله : خف : بضم خاء و تشديد فاء به معناى كفش است . قوله : و مثله الدابة : ضمير در [ مثله ] به [ كل واحد من العبد و الامة ] عائد است . قوله فيدخل فيها : يعنى در دابة . قوله : دون آلاتها : ضمير به دابة عائد است .