إلا مع الشرط و العرف . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر مبيع [ عبد ] يا [ امة ] باشد در بيع ايندو جامه‌اى كه ساتر عورت ايشان است داخل مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : ولى غير از جامه ساتر عورت البسه ديگرى كه به تن ايشان است داخل در مبيع نيست زيرا اكتفاء به قدر متيقن مقتضى است كه صرفا لباس ساتر عورت را داخل بدانيم . زيرا وقتى مبيع را بلفظ [ عبد ] يا [ امة ] تلفظ مىكنند قطعا در مفهوم لغوى ايندو لباس داخل نمىباشد و جامه ساتر عورت را هم كه داخل مىدانيم نه از باب دلالت مفهومى باشد بلكه از جهت عمل به علم و يقين بمراد مىباشد . سپس مىفرماين : از نظر ما اقوى اين است كه بگوئيم : آنچه عرف حكم به دخول آن در مبيع مىكند داخل است چه يك ثوب بوده و چه بيشتر از آن باشد و نيز آنچه از غير جنس ثياب در بر عبد و امه است نيز داخل در بيع ايندو مىباشد همچون كمربند ، عرقچين ، چكمه و غير آن . و اگر حكم عرفى بملاحظه سرما و گرما مختلف شد خصوص آنچه را كه عرف در حال بيع حكم بدخولش مىكند داخل و فرد مشكوك داخل نيست زيرا اصل عدم دخول آن است . و مثل [ عبد ] و [ امة ] است در جائى كه مبيع را [ دابة ] قرار