و أما الأرض و العريش و البناء و الطريق و الشرب فيرجع فيها إلى العرف ، و كذا ما اشتمل عليه من الأشجار و غيره ، و ما شك في تناول اللفظ له لا يدخل . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : در بيع بستان راه عبور اشخاص و نيز محل جريان آب همچون جوى و نهر داخل است . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل دخول ايندو حكم عرفى است . و سپس مىفرماين : اگر مبيع را با لفظ [ كرم ] بفتح كاف و سكون راء به معناى [ انگور ] ولى مقصود باغ انگور است مورد معامله قرار دادند درخت انگور در آن داخل است چه آنكه درخت مدلول لغوى لفظ مذكور است . اما در داخل بودن زمين و داربست و ساختمان و راه عبور افراد و جوى و نهر آب لازم است به عرف رجوع شود و نيز آنچه در اين باغ است از اشجار غير انگور يا غير درخت به حكم عرفى داخل يا خارج مىباشند . و اشيائى كه مشكوك الدخول بوده داخل در مبيع نمىباشند . قوله : و يدخل فيه : ضمير در [ فيه ] به بستان عائد است . قوله : شرب : بكسر شين جوى و نهر آب را گويند . قوله : و لو باعه بلفظ الكرم : ضمير فاعلى در [ باعه ] ببايع و ضمير مفعولى آن به مبيع راجع است . قوله : لانّه مدلوله : ضمير منصوبى در [ لانّه ] به شجر و در [ مدلوله ] به [ كرم ] عائد است .