سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

34

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

مادامى كه قرينه بر خلاف قائم نشده آن را بر معناى حقيقى حمل كنيم مگر آنكه طبق فرموده مصنف عرف قرينه باشد كه از كلمه [ شق ] معناى غير مشاع اراده شده به اين بيان كه در عرف متعاملين سكّه‌هاى نيم‌دينارى راج بوده بطورى كه اطلاق [ شق ] بر آن حمل شود يا در ضمن عقد تصريح شود كه از آن نصف صحيح ارائه كرده‌اند نه مشاع كه در اين صورت اگرچه قرينه عرفيه بر حمل اطلاق بر نصف صحيح نباشد معذلك بتصريح خود متعاقدين لازم است آن را بر معناى نصف صحيح حمل كنيم . قوله : فينصرف اليه : اين جمله متفرع است بر [ كون الاطلاق محمولا على النصف الصحيح ] . متن : و على الأول فلو باعه به نصف دينار آخر تخير بين أن يعطيه شقي دينارين و يصير شريكا فيهما ، و بين أن يعطيه دينارا كاملا عنهما ، و على الثاني لا يجب قبول الكامل . شرح فارسى : شارح ( ره ) مىفرماين : بنابر فرض اول كه كلمه [ شق ] معناى حقيقى آن نصف مشاع بوده و قرينه عرفيه بر حمل آن بر نصف كامل صحيح نداشته باشيم اين فرع عنوان مىشود : فرع اگر ابتداء بايع متاعى را به مشترى در مقابل شقّ دينار فروخت و سپس در معامله ديگر مبيعى را به شق ديگر به وى انتقال داد