يثبت بمضي مدة تحيض فيها أسنانها في تلك البلاد . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : آبق بودن مملوك در پيش بايع و حيض شدن كنيز در حالى كه در سنّى باشد كه شأن حيض شدن در وى باشد از عيوب محسوب مىگردد . شارح ( ره ) مىفرماين : از عبارت مرحوم مصنف چنين بدست مىآيد كه مملوك يك‌بار هم كه نزد بايع فرار نمود كافيست در تحقق عنوان [ آبق ] و معيوب بودن وى چنانچه بعضى از فقهاء به آن تصريح نموده‌اند . ولى از نظر ما اقوى اين است كه اعتياد در اين باب معتبر است و آن به مجرد يك بار صادق نيست بلكه اقلّ مرتبه‌اى كه به آن اعتياد تحقق مىيابد دو مرتبه است . لازم بتذكر است كه شرط نيست مملوك در نزد مشترى نيز دست بچنين عملى بزند بلكه صرف تحقق اين عنوان نزد بايع كافى در ثبوت خيار بوده و بدين وسيله مشترى مسلّط است بر ردّ معامله اگر چه پيش او فعلا مرتكب آن نشده باشد . سپس مىفرماين : اگر مشترى عبدى را كه نزد بايع داراى چنين خصوصيتى نبود خريد ولى ظرف سه روزى كه وى خيار حيوان دارد در عبد چنين صفتى حادث شد در صورتى كه مشترى در آن تصرّفى نكرده باشد حكمش مانند صورتى است كه پيش بايع آبق بود يعنى خيار براى مشترى در اين صورت نيز ثابت است .