سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
295
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
عهده مشترى است باعم از اينكه از ناحيه خود او حادث شده يا غير او و اينكه عيب در متن مرحوم مصنف را به عيب مضمون على المشترى مقيّد كرديم مقصودمان احتراز از حدوث عيبى است كه ضمانش به عهده او نيست همچون موردى كه مبيع حيوان بوده و بعد از قبض و در ضمن سه روز عيبى از غير ناحيه مشترى به حيوان وارد آيد كه در يانجا چون بمقتضاى [ التلف فى زمن الخيار ممّن لا خيار ] مشترى - ضامن نيست لاجرم حدوث عيب مزبور مانع از ردّ نمىباشد چنانچه مانع از گرفتن ارش نيز نيست زيرا حدوث اين عيب با تمام شئون و خصوصيّاتش به عهده بايع است . قوله : سواء كان قبل علمه بالعيب : يعنى علم مشترى . قوله : عاد اليه بعد خروجه عن ملكه : ضميرهاى [ اليه ] و [ عن ملكه ] به مشترى و ضمير در [ خروجه ] به مبيع معيوب عائد است قوله سواء كان حدوثه من جهته : ضمير در [ حدوثه ] بعيب و در [ جهته ] به مشترى راجع است . قوله : عما لو كان حيوانا : ضمير در [ كان ] بمبيع راجع است . قوله : فانّه حينئذ لا يمنع : ضمير در [ فانّه ] به [ حدوث عيب فى الثلاثة ] راجع بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين كون العيب [ من غير جهة المشترى ] مىباشد . متن : و لو رضي البائع برده مجبورا بالأرش ، أو غير مجبور جاز و في حكمه ما لو اشترى صفقة متعددا و ظهر فيه عيب و تلف