سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

255

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

را شسته و از آن ازاله چرك و آلوده‌گى نموده است . ز : تغيّر در عين از جهتى زيادى عينيه است و از جهتى ديگر زيادى حكميه مىباشد مثل اينكه جامه را رنگ نموده كه باعتبار اينكه عرف براى رنگ عينى قائل نبوده و صرفا آن را كيف مىدانند پس در حكم زيادى است ولى چون رنگ عبارت است از اجزاء صغار و ريزى كه حامل رنگ مىباشند پس به اين اعتبار زيادى عينيّه است . تصرّفى كه باعث نقصان متاع شده آن نيز يا به واسطه حدوث عيب است يا چيزى نظير آن . و يا گاهى تصرّف نه موجب زيادى عينيّه است و نه نقصيه بلكه همچون ممزوج شدن متاع با غير خود است و آن نيز بكيفيات مختلفه‌اى ممكن است باشد بشرح ذيل : ح : آنكه با مثلش مخلوط شده و موجب شركت مالكين شود . ط : آنكه با عالىتر از خود خلط پيدا كند . ى : آنكه با مجانست خود كه پست‌تر از آن است ممزوج گردد . ك : آنكه با غير مجانس و غير مماثل ممزوج شود . ل : آنكه هم با مجانس و هم با غير مجانس ممزوج گردد به نحوى كه در ضمن آنها مضمحل و نابود شود همچون روغن زيتون كه آن را با روغن زيتون ديگر و پيه و سود مخلوط كرده و طبق فرمول مرسومه صابون كنند .