شارح ( ره ) مىفرماين : در حائل فرقى نيست بين آنكه غليظ و ضخيم بوده يا رقيق و نازك باشد ، مانع از اجتماع متعاقدين بوده يا مانع نباشد زيرا در تمام اين صور عنوان عدم تفرق صادق است چنانچه اگر هردو از مجلس عقد بيرون رفته و با حالت اصطحاب آن را ترك كنند اگرچه زمان به طول و درازا بيانجامد چون عنوان عدم تفرّق صادقست خيار باقى است مشروط باينكه فاصله‌اشان در طول اين زمان از مسافتيكه بينشان در وقت عقد بوده زيادتر نشود . سپس مىفرماين : اگر اين فاصله كمتر شده و متعاقدين در اين زمان به يكديگر نزديكتر شوند بطريق اولى عدم تفرق صادق بوده و در نتيجه خيار مستمر و ثابت است . قوله : لصدق عدم التفرق معه : ضمير در [ معه ] بحائل راجع است . قوله : كل منهما : يعنى كل من المتعاقدين . قوله : مصطحيين : به صيغه تثنيه و نصب آن از باب اين است كه حال از متعاقدين مىباشد و مقصود از اصطحاب همراه بودن و بطور تقارن حركت كردن است . قوله : ما لم يتباعد ما بينهما عنه حالة العقد : كلمه [ ما ] مصدر به زمانيه بوده و فاعل [ لم يتباعد ] ماء موصوله‌اى است كه بعد از آن واقع شده و ضمير در [ بينهما ] به متعاقدين عائد است و ضمير در [ عنه ] به ماء موصوله كه كنايه از مسافت است راجع مىباشد و