قوله : او ما فى حكمه : يعنى با آنچه در حكم ثمن است كه مقصود خرجهائى باشد كه وى متحمل شده نظير اجرت كيّال و دلال و قصّار و اشباه كه آن شرحش قبلا گذشت . قوله : او جنسه او وصفه : يعنى در اخبار بجنس يا وصف ثمن كاذب درآمد . كذب در جنس مثل اينكه گفت اين متاع را به دينار خريدم در حالى كه بدرهم خريده باشد و كذب در وصف مثل اينكه بگويد اين متاع را به ده خروار گندم ورامين خريدم در حالى كه بده خروار گندم غير ورامين بوده . قوله : او غلطه فيه : ضمير در [ غلطه ] ببايع و در [ فيه ] به اخبار راجع است . قوله : به بينة او اقرار : مقصود از بيّنه اين استكه دو نفر عادل بگويند كه در اخبار اشتباه كرده يا دروغ گفته است و منظور از اقرار اين است كه خود بگويد اشتباه نموده يا دروغ گفته‌ام . قوله : بين ردّه : ضمير به [ مبيع ] راجعست . متن : و قيل : له أخذه بحط الزيادة و ربحها ، لكذبه مع كون ذلك هو مقتضى المرابحة شرعا ، و يضعف بعدم العقد على ذلك فكيف يثبت مقتضاه . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : در مقابل آنچه مصنف ( ره ) در متن فرموده بعضى گفته‌اند : مشترى مىتواند مبيع را برداشته منتهى آن مقدارى كه از ثمن