للنهي على الكراهة ، و حديث النهي عن بيع مطلق ما لم يقبض لم يثبت ، و أما بيعه قبل حلوله فلا ، لعدم استحقاقه حينئذ . نعم لو صالح عليه فالأقوى الصحة . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و نيز جايز است مشترى بعد از فرارسيدن اجل و قبل از اينكه مسلم فيه را قبض كند آن را به بايع و غير او بفروشد منتهى اين بيع مكروه و مرجوح است . شارح ( ره ) مىفرماين : دليل كراهت نهى است كه از اين بيع در فرموده حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلم وارد شده است [ لا تبيعنّ شيئا حتى - تقبضه ] يعنى البته چيزى را نفروش تا اينكه آن را قبض كنى . و نيز غير اين حديث شريف كه البته در ظاهر آن بايد تصرف كرد و بر كراهت حمل نمود . برخى از فقهاء كراهت را بخصوص اشياء كيلى و وزنى اختصاص داده‌اند . و دسته‌اى ديگر آن را بمطلق طعام . و گروهى ديگر در طعام و مكيل و موزون حرام دانسته‌اند و از نظر ما اين قول اقوى و متين است زيرا روايت نهى صحيح بوده و لازم است آن را بر ظاهرش حمل كنيم زيرا خبرى كه دلالت بر جواز داشته و با آن معارض است ضعيف بوده و صلاحيّت براى تصرف در دلالت آن ندارد . و اما اينكه حرمت را فقط در طعام و خصوص اشياء مكيل و موزون