فخر المحققين در كتاب شرح قواعد فرموده : تحكيم شرعى آن است كه متخاصمان شخصى را كه تمام شرائط حكم باستثناى منصوب بودن از طرف امام عليه السلام را واجد است بين خود حاكم قرار دهند و بحكمش خشنود باشند . و عبارت مرحوم مصنف در اينجا را كه فرموده : [ الا فى قاضى التحكيم ] مىتوان بر عبارت فخر حمل نمود و بگوئيم مقصود مصنف نيز همان فرموده ايشان است . توضيح مرحوم مصنف در ابتداء مبحث براى قاضى شرائطى نقل نموده و چنين فرمود : قضاء وظيفه امام معصوم عليه السلام يا نائب او است . از اين عبارت استفاده مىشود كه يكى از شرائط قاضى اينست كه از طرف امام معصوم عليه السلام بايد نصب شده باشد و پس از آن فرمود : در زمان غيبت حكم فقيه جامع شرائط افتاء نافذ است . و از اين عبارت شرائط ياد شده همچون : عقل ، ذكوريّت ، ايمان ، عدالت ، طهارت مولد ، كتابت ، حريّت ، بصر ، نطق ، غلبه ذكر و اجتهاد در احكام شرعيه را مىتوان استفاده كرد چنانچه خود ايشان در عبارت بعدى بعد از اينكه طريق ثبوت ولايت قاضى را نقل نمود شرائط را بطور صريح ذكر فرمودند و سپس در آخر فرمود :