سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

36

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

متخاصمين نافذ و حجّت است گرچه تمام و مجموع شرائط مذكور در قضات در وى نباشد . البته مقتضاى عبارت مرحوم مصنف اينطور است كه چنين بگوئيم ولى معلوم باشد مقصود ايشان اين نيست كه در قاضى تحكيم هيچ يك از شرائط معتبر نبوده بلكه جايز است از تمام آنها خالى باشد زيرا جامعيّتش براى فتوى كه اجتهاد باجماع تمام فقهاء شرط و معتبر است چنانچه بلوغ و عقل و طهارت مولد و غلبه حفظ و عدالت نيز در وى شرط است ، بلى در سائر شروط همچون آزاد بودن ، رجوليّت ، كتابت و غيره اختلاف است كه در اين صنف از قاضى معتبر است يا شرط نيست . مرحوم مصنف در كتاب دروس بطور قطع فرموده : شروط قاضى تحكيم همان شروط قاضى منصوب از ناحيه امام عليه السلام است بدون استثناء شرطى از شروط چنانچه مرحوم محقق در شرايع و علامه در كتبش و فخر المحققين فرزند علامه نيز در شرح قواعد به همين رأى رفته‌اند . قوله : تراضى به الخصمان : ضمير [ به ] به قاضى تحكيم راجع است . قوله : و ذلك فى حال حضوره : مشار اليه [ ذلك ] قاضى تحكيم است . قوله : فان حكمه ماض عليهما : ضمير در [ حكمه ] به قاض تحكيم راجع بوده و مقصود از [ ماض ] نفوذ و حجيّت حكم است . قوله : هذا مقتضى العبارة : مشار اليه [ هذا ] نفوذ حكم