كه بواسطه آن ظنّ غالب به صدقشان حاصل شود . و در ذيل شهادت عدلين چنين مىفرماين : شهادت ايندو حجّت است اگرچه در حضور حاكم نباشد بلكه ولايت قاضى نسبت بهركسى كه از ايندو آن را بشنود ثابت ميگردد . ناگفته نماند كه بشهادت عدل واحد و نيز بقول خود قاضى اين امر ثابت نشده اگرچه قرائن بر [ له ] وى قائم باشد چنانچه اگر جهت اثبات مدعاى خود خط امام عليه السلم را نيز در دست داشته و از تزوير هم در امان باشد اين امر ثابت نمىشود . ولى احتمالا فرض اخير را مىتوان گفت مثبت ولايت او باشد . قوله : و ان لم تكن بين يدى حاكم : ضمير در [ لم تكن ] بشهادت راجع بوده و معناى [ بين يدى ] مقابل و حضور مىباشد . قوله : بل يثبت بهما امره : ضمير در [ بهما ] به عدلين و در [ امره ] به قاضى راجع است . قوله : عند كل من سمعهما : ضمير تثنيه در [ سمعهما ] به عدلين عائد است . قوله : و لا بقوله : يعنى و نه بقول قاضى . قوله : و ان شهدت له القرائن : ضمير در [ له ] به قول قاضى عائد است . قوله : مع احتماله : ضمير در [ احتماله ] به خط عود كرده و مقصود اين است كه در اين فرض احتمالا مىتوان آن را پذيرفت . متن : و لا بد في القاضي المنصوب من الإمام من الكمال بالبلوغ ، و العقل ، و طهارة المولد ، و العدالة ،