سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
21
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
به معناى اصطلاح درائى است كه قبلا گذشت و كلمه [ مصحح ] به صيغه اسم فاعل ، مضاف اليه [ اصل ] واقع شده و ضمير فاعلى در [ رواه ] به مصحح و ضمير مفعولى آن به [ خبر ] راجع است كه به قرينه مقام معلوم است . قوله : الصحيح منها : خبر صحيح ، خبرى را گويند كه رجال آن همگى موثّق و داراى مذهب اثنا عشرى بوده و بمعصوم متصل گردند . قوله : و الحسن : خبرى است كه سندش متصل بمعصوم بوده و تمام رجال آن امامى مذهب و ممدوح بوده منتهى تنصيص و تصريح به عدالت هريك نشده باشد و نيز گاهى به خبرى گويند كه برخى از رجال سندش ممدوح و بعضى ديگرش ثقه باشند . قوله : و الموثق : خبرى استكه تمام رجال سندش توثيق شده باشد اگرچه داراى مذهب اثنا عشرى نباشند . قوله : و الضعيف : خبرى است كه شروط سه خبر نام برده در آن نباشد و آن داراى اقسامى است : موقوف ، مقطوع ، مرسل ، شاذ ، معضل و غيره . قوله : و الموقوف : عبارت است از خبر ضعيفيكه از صحابى معصوم نقل شود بدون اينكه وى آن را به معصوم مستند سازد و گاهى نيز از آن به اثر تعبير مىكنند . قوله : و المرسل : عبارت است از خبر ضعيفى كه شخصى بدون اينكه خبر را از معصوم شنيده باشد در مقام نقل بدون وساطت صحابى از معصوم نقل نمايد .