1 - دين . 2 - قرض . شارح ( ره ) مىفرماين : ذكر قرض بعد از دين از باب ذكر خاص بعد از عام مىباشد . 3 - غصب . 4 - عقود معاوضى مانند بيع و صلح . شارح ( ره ) مىفرماين : و نيز مانند اجاره و هبه‌اى كه در آن شرط عوض كرده باشند . 5 - جنايتى كه سبب ثبوت ديه گردد همچون جنايت خطائى و عمد الخطاء و كشتن هريك از پدر و حر و مسلمان فرزند و عبد و كافر را و نيز مانند شكستن استخوان كسى اگرچه از روى عمد باشد و همچنين جنايت جايفه و مأمومه . شارح ( ره ) مىفرماين : و نيز مانند جنايت منقله كه در تمام اين امثله ( از شكستن استخوان به بعد ) صرفا ديه ثابت ميگردد نه قصاص چه آنكه در صورت عمد اگر قصاص ثابت شود چه بسا منجر به ضرر و اجحاف بر مقتص منه شود . قوله : و عمد الخطاء : قتلى را گويند كه شبيه به خطاء باشد چنانچه با فعلى كه غالبا سبب قتل نمىشود شخص را بدون اينكه قصد كشتن او را داشته باشد مورد فعل قرار دهد و اتفاقا منجر به قتل و كشتنش شد . قوله : قتل الوالد ولده الخ : چنانچه در كتاب ديات مرقوم است اين سه نفر را بواسطه قتل مذكورين قصاص نكرده تنها