قوله : ان يداخله فى الشهادة : ضمير فاعلى در [ يداخله ] بقاضى و ضمير مفعولى بكلام راجع است . قوله : فيدخل معه : فاعل [ يدخل ] ضميرى استكه به قاضى راجع بوده و ضمير در [ معه ] بشاهد عود مىكند . قوله : توقعه فى التردد : فاعل [ توقعه ] ضميرى است كه به كلمات راجع بوده و ضمير مفعولى بشاهد رجوع مىكند . قوله : بشئ ينفعه : فاعل [ ينفعه ] ضميرى است كه به [ شئ ] راجع بوده و ضمير مفعولى بمدعى عود مىكند . قوله : فيداخله بغيره ليمنعه من اتمامه : فاعل در [ يداخله ] ضميرى است كه بقاضى راجع بوده و ضمير مفعولى آن به [ تلفظ شاهد ] رجوع نموده و ضمير در [ بغيره ] به شئ و ضمير فاعلى در [ ليمنعه ] به غير و ضمير مفعولى آن بشاهد و ضمير در [ اتمامه ] بشئ عود مىكند و اضافه [ اتمامه ] از قبيل اضافه مصدر به مفعول مىباشد . متن : أو يتعقبه بكلام ليجعله تمام ما يشهد به بحيث لولاه لتردد ، أو أتى بغيره ، بل يكف عنه حتى ينتهي ما عنده و إن لم يفد ، أو تردد ، ثم يرتب عليه ما يلزمه ، أو يرغبه في الإقامة إذا وجده مترددا أو يزهده لو توقف . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : يا مقصود از [ تعتعه ] اين است كه به دنبال كلام شاهد كلامى بيافزايد يا وى را در اقامه شهادت ترغيب نموده و يا در صورتى كه شاهد در شهادت دادن متوقف و شاك باشد وى را