شارح ( ره ) مىفرماين : حكمت اين حكم اين است كه بدين وسيله از اضطراب و بىتابى نمودن حيوان جلوگيرى مىكنند يا مىتوانند دست چپ حيوان را از سمّ تا زانو بسته و او را روى دست راست ايستاده قرار دهند . البته بهر دو نحو اگر عمل شود مجزى است زيرا بر طبق هردو روايت وارد شده است . مترجم گويد : اما روايتى كه دلالت بر فرموده مصنف در متن مىكند حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 10 ص 134 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن يعقوب از ابى على الاشعرى از محمد بن عبد الجبار از صفوان بن يحيى از عبد اللّه بن سنان از ابيعبد اللّه عليه السلم فى قول اللّه عزّ و جلّ : ( و اذكروا اسم اللّه عليها صواف ) . قال : ذلك حين تصف للنحر يربط يديها ما بين الخف الى الرّكبه ، و وجوب جنوبها اذا وقعت على الارض . و اما روايتى كه بر فرموده شارح ( ره ) در شرح دلالت دارد حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 10 ص 135 به اين شرح نقل نموده : محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از محمد بن الحسين از عبد الرحمن بن ابى هاشم العجلى از ابى خديجه قال : رأيت ابا عبد الله عليه السلام و هو ينحر بدنته معقولة يدها