سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
81
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
مىتوان به قولش اعتماد نمود . و سپس در ذيل عبارت ( ينظر و يمشى الخ ) مىفرماين : جار و مجرور يعنى ( فى سواد ) مورد تنازع سه عامل قرار گرفته يعنى ( ينظر ، يمشى ، يبرك ) . و در روايتى بجاى ( يبرك ) يبعر وارد شده . و اما مقصود از عبارت متن : سه احتمال در تفسير و معناى آن محتمل است : 1 - بگوئيم مقصود اين است كه مواضع سه يا چهارگانه اين افعال يعنى چشم و دست و پاها و شكم و حوالى مقعد سياه باشد . 2 - ملتزم شويم كه مقصود اين است كه حيوان بواسطه چاقى مفرط داراى سايه بزرگ و عظيمى باشد كه هرچه حيوان مىنگرد يا مىخفتد و يا راه مىرود در سايه خود واقع مىشود . كه البته مجازا از آن چاقى فوق العاده اراده شده است . 3 - و ممكن است مقصود اين باشد كه چرا و راه رفتن و نظر كردن و خوابيدن و پشگل انداختن اين حيوان پيوسته و در مدت طويلى در سياهى يعنى سبزى گياهان انبوه واقع شده باشد و از اينرو چاق شده باشد مرحوم قطب راوندى فروده است : هرسه تفسير از اهل بيت عصمت سلام اللّه عليهم اجمعين نقل شده است . قوله : او بكونه ذا ظل عظيم : ضمير به حيوان قربانى راجعست . قوله : بحيث ينظر فيه : ضمير در [ فيه ] بسواد راجعست .