قوله : و هو الخضرة : يعنى مقصود از سواد همان سبزى گياهان است چه آنكه زمينهاى سبزى كارى از مسافت دور به رنگ سياه جلوه‌گر است . قوله : فسمن لذلك : يعنى به خاطر چريدن و پيوسته در سبزى بودن . متن : إناثا من الإبل و البقر ذكرانا من الغنم و أفضله الكبش و التيس من الضأن و المعز . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : حيوان قربانى را اگر از شتر و گاو بخواهند انتخاب كنند اناث آنها را اختيار نموده و در صورتى كه از گوسفند باشد مذكر آن را برگزينند . شارح ( ره ) مىفرماين : و افضل اصناف غنم اين است كه از ميش كبش و از بز تيس را انتخاب كنند . مترجم گويد : كبش ( بفتح كاف و سكون باء ) قوچ چهارساله را گويند . و تيس ( بفتح تاء و سكون ياء ) بز نر و آهوى نر يك ساله را گويند و مقصود در اينجا معناى اول است . متن : و تجب النية قبل الذبح مقارنة له و لو تعذر الجمع بينها ، و بين الذكر في أوله قدمها عليه ، مقتصرا منها على أقله جمعا بين الحقين و يتولاها الذابح سواء كان هو الحاج أم غيره ، إذ يجوز الاستنابة فيهما اختيارا ، و يستحب