قصد نموده معناى عبارت متن چنين مىشود : واجب است حيوان قربانى تام الخلقه و غير مهزول باشد . و در مهزول نبودن مجرد ظنى به آن قبل از خريدن كافى است اگرچه بعد از خريد و قبل از ذبح معلوم شود كه مهزول است به خلاف صورتى كه قبل از خريدن گمان تام الخلقه بودن را داشته باشد و بعد از خريدن و قبل از ذبح معلوم شود كه چنين نبوده كه در اين صورت مجزى نيست و همانطورى كه شارح ( ره ) فرمود از اين عبارت به خوبى استفاده مىشود كه ملاك و مناط اجزاء مجرد ظن بتام الخلقه بودن و مهزول نبودن قبل از خريدن است ، پس اگر در اين وقت ظن بخلاف داشت بملاحظه اينكه مناط تحقق ندارد مىبايد حيوان خريده شده كافى نباشد اگرچه قبل از اينكه آن را ذبح كنند معلوم شود كه تام الخلقه بوده و گمان وى بخطاء رفته است و حال آنكه قطعا اين حيوان بايد مجزى باشد بدون اين‌كه احدى در آن خلاف كرده باشد و اين خود اقوى شاهدى است بر اين‌كه مقصود مصنف ( ره ) از ظهور خلاف ، ظهور مخالفت بعد از ذبحست در نتيجه ملاك و مناط ظن بحصول دو شرط قبل از ذبح مىشود و ايراد مذكور متوجه نمىگردد . متن : و لو ظهر الهزال قبله مع ظن سمنه عند الشراء ففي إجزائه قولان أجودهما الإجزاء ، للنص ، و إن كان عدمه أحوط . شرح فارسى : شارح ( ره ) مىفرماين : اگر در وقت خريدن گمان نمود كه حيوان سمين بوده