دو مناسبت و دو مؤيد موجود است : 1 - ظاهر عطف در روايت اين است كه خذف همان مجرد رمى با انگشتان است همانطورى كه در صحاح چنين تفسير شده . 2 - تناسب آن با رعايت فاصله پانزده يا ده ذراع به شرحى كه در ترجمه گذشت . قوله : فانّ الجمع بينه : ضمير به [ تباعد ] عائد است . قوله : بالمعنيين : مقصود تفسير ابن ادريس و معنائى است كه سيد مرتضى ( رهما ) فرموده‌اند . قوله : خروجا من خلاف موجبه : مراد از [ موجب ] بكسر جيم ابن ادريس و سيد مرتضى و ديگر قائلين بوجوب مىباشد . متن : و استقبال الجمرة هنا أي في جمرة العقبة ، و المراد باستقبالها كونه مقابلا لها ، لا عاليا عليها كما يظهر من الرواية ارمها من قبل وجهها ، و لا ترمها من أعلاها ، و إلا فليس لها وجه خاص يتحقق به الاستقبال . و ليكن مع ذلك مستدبرا القبلة . شرح فارسى : ف : مرحوم مصنف مىفرماين : مستحب است در اينجا وقت رمى جمره را قبله خود قرار دهد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از ( هنا ) در عبارت متن جمره عقبه است و از ( استقبال ) اين است كه رامى در مقابل جمره ايستاده نه روى آن چنانچه از روايت اين معنا به خوبى ظاهر مىشود چه آنكه مضمون روايت چنين است :