سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

57

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : غير مرمى بها : ضمير به [ حصاة ] راجعست . قوله : لم يخرج عن كونه : ضمير در [ كونه ] به حجر عائد است . قوله : مع ذلك كلّه : مشاراليه [ ذلك ] شروط نام برده در متن است . قوله : بل يحتسب منها : ضمير در [ منها ] باصابت راجع است . متن : و يستحب البرش المشتملة على ألوان مختلفة بينها و في كل واحدة منها ، و من ثم اجتزأ بها عن المنقطة ، لا كما فعل في غيره ، و غيره ، و من جمع بين الوصفين أراد بالبرش المعنى الأول ، و بالمنقطة الثاني . شرح فارسى : ط : مرحوم مصنف مىفرماين : مستحب است ريگ و سنگ برش ( بضم باء ) را به كار ببرند . مرحوم شارح مىفرماين : مقصود از كلمه ( برش ) در اينجا اين است كه هريك از ريگها مشتمل بر رنگهاى مختلفى بوده و نيز رنگ هر ريگى با ريگ ديگر متفاوت و متغاير باشد . فلذا باعتبار همين اعم بودن مرحوم مصنف اين كلمه را بجاى منقّطه آورد و به آن اكتفاء نمود ولى وى در غير اين كتاب هم‌چون ديگران از كلمه ( منقّطة ) استفاده نموده و فرموده مستحب است ريگ مورد استفاده منقّطه باشد .