سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
366
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
و احتمالا مىتوان گفت : در صورتى كه ماه ذى الحجة منقضى شده باشد مىتواند بواسطه قربانى محلّ شود زيرا اگر تا سال آينده به حالت احرام بخواهد باقى باشد چه بسا بحرج و مشقّتى فوق العاده گرفتار شود . قوله : بعد التحلل بمنى : يعنى وقتى در منى بواسطه ممنوع شدن از اعمال آن ممنوع شد و بواسطه حلق يا تقصير محل گشت و خواست براى بقيّه اعمال به مكه رود تا طواف زيارت و سعى بين صفا و مروه و طواف النساء را انجام دهد از ورود به آن ممنوع شد . قوله : بالنسبة الى الصيد و الطيب و النساء : يعنى وقتى احكام صدّ و احصار را جارى ندانستيم لاجرم از محرماتى كه تا اعمال مكه را بجاى نياورده حلال نمىشوند در نتيجه بايد گفت : چون طواف زيارت و سعى را كه محلل از طيب هستند بجاى نياورده بنابراين استعمال آن بر وى حلال نيست و نيز چون طواف النساء را كه محلل از صيد و نساء است انجام نداده لاجرم حرمت ايندو باقى است . قوله : ان يأتى ببقية الافعال : مقصود افعال مكه است كه ذكر شد . قوله : حيث يجوز : ضمير در يجوز به [ استنابة ] راجعست و مقصود از موردى كه استنابت جايز باشد آنجائى است كه وى بتواند به مكه مراجعت كند . متن : و منها