آن را قضاء نمايد . قوله : فى الرمى فى وقته : ضمير در [ وقته ] به رمى عائد است . قوله : و الاقضاه فى القابل : ضمير مفعولى به [ رمى ] راجع است . متن : و بقي أمور منها منع الحاج عن مناسك منى يوم النحر إذا لم يمكنه الاستنابة في الرمي و الذبح ، و في تحققهما به نظر من إطلاق النص و أصالة البقاء أما لو أمكنه الاستنابة فيهما فعل و حلق ، أو قصر مكانه و تحلل و أتم باقي الأفعال . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : در ارتباط با مسائل صدّ و احصار صورى باقى ماند كه لازم است هريك تشريح شده و حكم آنها را بيان كنيم : الف : يكى از آن صور اين است كه حاجى از انجام اعمال و مناسك منى در روز دهم ممنوع واقع شده و بر گرفتن نائبى كه عمل رمى و ذبح را از طرف وى انجام دهد نيز ممكن نباشد . در اين صورت تحقق موضوع صدّ و احصار مورد تأمل و نظر است به اين معنا كه در آن دو احتمال است : 1 - بگوئيم موضوع ايندو در اينجا نيز مانند ساير موارد محقق بوده و حكم مذكور براى هريك در اين موارد نيز جارى است . و دليل آن اطلاق نص است يعنى نصّ مقيّد به مورد خاصّى نمىباشد بنابراين اطلاقش شامل اينجا نيز هست .