سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

321

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

ط : روغن معطّر به خود ماليدن . شارح ( ره ) مىفرماين : اگرچه بواسطه ضرورت و حاجت باشد . اما اگر روغن معطر نباشد اگرچه حرام است ولى كفاره ندارد . متن : أو قلع ضرسه مع عدم الحاجة إليه في المشهور و الرواية به مقطوعة ، و في إلحاق السن به وجه بعيد ، و على القول بالوجوب لو قلع متعددا فعن كل واحد شاة و إن اتحد المجلس . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : ى : كندن دندان كرسى . شارح ( ره ) مىفرماين : در كندن دندان از نظر مشهور موقعى كفاره ( گوسفند ) واجب مىشود كه به آن احتياجى نباشد و در صورت حاجت كفاره‌اى لازم نيست . و روايتى كه به آن تمسك شده مقطوعه است . تنبيه اگر محرم دندانهاى جلو را كند در الحاق اين فعل به قلع ضرس احتمال بعيدى است حال اگر آن را بضرس ملحق نموده و در آن نيز بوجوب كفاره قائل شديم اين فرع پيش مىآيد كه در صورتى كه از اين دندانها متعدد بكند لازم است به جهت هريك ، گوسفندى