سپس فرموده : و در معناى قلع و كندن است قطع درخت از ريشه و در اين صورت نيز كفاره واجب است . تنبيه در اين تنبيه مرحوم شارح به دو امر اشاره مىفرماين : 1 - مناط صغير بودن يا كبير بودن درخت حكم عرفى است . 2 - حكم بوجوب كفاره براى مطلق درخت چه صغير و چه كبير مشهور بين فقهاء است منتهيا در صغير قائل به شاة و در كبير بقره را واجب نموده‌اند و مدركشان بر ثبوت كفاره در مطلق قلع شجر روايت مرسله‌اى مىباشد . مؤلف گويد : مقصود از روايت نامبرده حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 9 ص 301 به اين شرح نقل مىكند : محمد بن على بن الحسين باسنادش از موسى بن القاسم قال : روى اصحابنا عن احدهما عليهما السلام انّه قال : اذا كان فى دار الرجل شجرة من شجرة الحرم لم تنزع فان اراد نزعها كفر به ذبح بقرة يتصدّق بلحمها على المساكين . متن : أو ادهن بمطيب ، و لو لضرورة ، أما غير المطيب فلا شيء فيه ، و إن أثم . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين :