داد و شرح آن اين است : در اينجا سه صورت متصور است : اول : آنكه كندن پرها متعاقبا و پشت سر هم صورت گرفته باشد كه در اينجا فرموده مصنف جارى و لازم است بتعداد هر پرى كه عليحده كنده يك صدقه بدهد . دوم : پرها را يك جا كنده و موجب نقص در حيوان شده . در اين صورت احتمال اول يعنى دادن ارش احس از دادن صدقه است و بايد به آن ملتزم شد . سوم : پرها را يك جا كنده ولى موجب نقص در حيوان نشده . حكم اين صورت اين است كه بطريق اولى بايد صدقه بدهد ولى مقدارش مشخص نيست . فرع دوم : اگر پر از غير كبوتر كند يا از كبوتر و غير آن پر بكند لازمست ارش نقص را بدهد . فرع سوم : اگر جنايتى بر حيوان وارد نمود كه در به دو امر موجب نقص و ثبوت ارش نبود ولى بعدا بواسطه حدوث نقص قيمت آن كاهش يافت ارش آن را ضامن است ولى در خصوص اين فرع واجب نيست ارش را با دست جانى تسليم نمايد زيرا اصل عدم وجوب و عدم تكليف به آن مىباشد . قوله : نتف : به صيغه ماضى يعنى بكند . قوله : ريشة : يعنى پر .