قوله : حتى يشير اليها : ضمير در [ يشير ] به مصنف و در [ اليها ] به يد عائد است . قوله : بل هى اعم : ضمير به عبارت راجع است . قوله : لجواز نتفها بغيرها : ضمير در [ نتفها ] به ريشه و در [ بغيرها ] به يد راجع است . قوله : و الرواية وردت : مقصود روايتى استكه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 9 ص 203 به اين شرح نقل نموده : محمد بن الحسن از صفوان از ابن مسكان از ابراهيم بن ميمون از مولانا الصادق عليه السلام قال : فيمن نتف ريشة من حمام الحرم يتصدّق بصدقة على مسكين و يعطى باليد التى نتف بها . قوله : و هى سالمة : يعنى روايت از ايراد مذكور سالم است . قوله : و يجزئ مسمّاها : ضمير به صدقه راجع است . قوله : و لا تسقط بنبات الريش : ضمير مستتر در [ و لا تسقط ] به صدقه راجع است . قوله : او تعدد الصدقة بتعددة : ضمير در [ بتعدده ] به نتف راجع است . قوله : و هو حسن : ضمير به [ ثانيهما ] عائد است و اين جمله جواب است براى شرط مؤخر يعنى [ ان وقع النتف اه ] . قوله : و الا : يعنى و ان لم يقع النتف على التعاقب بل وقع دفعتا .