قوله : له : ضمير به دهنده كفاره راجع است . قوله : و لا يلزمه الاتمام : ضمير به كفاره دهنده عائد است . قوله : لو اعوز : كلمه [ عوز ] بفتح عين و واو مصدر است از باب فرح يفرح به معناى ناياب شدن است و مقصود از اينفعل در اينجا كم آمدن قيمت از اطعام شصت فقير است . قوله : و لو فضل منه : ضمير در [ منه ] به [ عوز ] عائدست . قوله : و ان قل : يعنى اگرچه مقدار عوز خيلى ناچيز و كم باشد . متن : ثم صيام ستين يوما إن لم يقدر على الفض ، لعدمه ، أو فقره . و ظاهره عدم الفرق بين بلوغ القيمة على تقدير إمكان الفض الستين و عدمه و في الدروس نسب ذلك إلى قول مشعرا بتمريضه . و الأقوى جواز الاقتصار على صيام قدر ما وسعت من الإطعام ، و لو زاد ما لا يبلغ القدر صام عنه يوما كاملا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : سپس اگر قدرت بر توزيع قيمت و مصرف آن در تحصيل گندم و اطعام فقراء نداشت لازم است شصت روز روزه بگيرد . شارح ( ره ) مىفرماين : اعم از اينكه عدم قدرت به جهت نداشتن ثمن بدنه بوده و يا نبودن گندم باشد . و از ظاهر اين عبارت استفاده مىشود كه قيمت بدنه چه وافى باطعام شصت فقير باشد يا نباشد در صورت تعذّر و عدم قدرت بر