و نيز مستحب است از وادى محسّر قبل از طلوع آفتاب رد نشوند . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه ( محسّر ) بكسر سين و آن حدّ منى به طرف عرفه است . متن : و الإمام يخرج من مكة إلى منى قبل الصلاتين الظهرين يوم التروية ليصليهما بمنى ، و هذا كالتقييد لما أطلقه سابقا من استحباب إيقاع الإحرام بعد الصلاة المستلزم لتأخر الخروج عنها ، و كذا ذو العذر كالهم ، و العليل ، و المرأة ، و خائف الزحام ، و لا يتقيد خروجه به مقدار الإمام كما سلف ، بل له التقدم بيومين و ثلاثة . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : بر امير الحاج ( مدير قافله ) و صاحب عذر مستحبست روز هشتم قبل از نماز ظهر و عصر از مكه خارج و بمنى وارد شوند . شارح ( ره ) مىفرماين : بنابراين نماز ظهرين را مستحب است در منى بجاى آورند و سپس مىفرماين : مرحوم مصنف قبلا بطور مطلق فرمود مستحب است احرام را بعد از نماز ظهر و عصر واقع سازند كه رعايت اين امر مستلزم آن است كه خروج از مكه متأخر و بعد از خواندن نماز قرار گيرد ولى عبارت در اينجا به لحاظ حكمى كه براى خصوص امير الحاج و صاحب عذر بيان شده مخصص و مقيد اطلاق كلام گذشته است به اين معنا كه استحباب احرام بعد از نماز ظهرين و خروج از مكه بعد از اداء