نماز در حق غير اين دو است . و سپس در ذيل صاحب عذر بعنوان مثال مىفرماين : همچون پيرمرد و مريض و زن و كسى كه از ازدحام جمعيت خائف است . ناگفته نماند : اگرچه صاحب عذر همچون امير الحاج مستحب است قبل از نماز ظهرين از مكه خارج شود ولى از نظر تعيين وقت و مقدار تقدّم آن مانند وى محدود و محصور نيست چه آنكه امير الحاج لازمست روز هشتم قبل از نماز ظهرين از مكه بيرون رود ولى صاحب عذر دو يا حتى سه روز جلوتر مىتواند مكه را به قصد منى ترك كند . قوله : و هذا : مشاراليه آن عبارت [ و الامام يخرج اه ] مىباشد . قوله : المستلزم : صفت براى استحباب ايقاع الاحرام مىباشد . قوله : عنها : ضمير به [ الصلاة ] راجع بوده و جار و مجرور به [ تأخر ] متعلق است . قوله : كالهم : بكسر هاء و تشديد ميم به معناى پير سالخورده است و جمع آن اهمام مىباشد . قوله : و لا يتقيد خروجه : ضمير [ خروجه ] به [ ذوم العذر ] راجع است . متن : و الدعاء عند الخروج إليها أي إلى منى في ابتدائه ، و عند الخروج منها إلى عرفة ، و فيها بالمأثور ، و الدعاء بعرفة بالأدعية المأثورة عن أهل البيت عليهم السلام ،