سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
127
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
الاثنين النصف ، و من الثلاث الثلث . و هكذا . فلو كان قيمة بعضها مائة ، و بعضها مائة و خمسين تصدق بمائة و خمسة و عشرين ، و لو كانت ثالثة بخمسين تصدق بمائة . و لا يبعد قيام مجموع القيمة مقام بعضها لو كانت موجودة ، و روي استحباب الصدقة بأكثرها و قيل : الصدقة بالجميع أفضل ، فلا إشكال حينئذ في القيمة . شرح فارسى : ظ : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر تهيه اضحيه متعذّر شد پول آن را صدقه دهند و در صورتى كه قيمت آن نسبت به افراد حيوان مختلف باشد قيمتى كه توزيع و تقسيم بر اضحيه شود ملاحظه نموده و آن را صدقه دهند . شارح ( ره ) مىفرماين : در صورتى كه قيمت افراد اضحيه مجزى ( آنكه واجد شرائط باشد ) يا آنكه وى اراده نموده ولو بيش از مقدار مجزى است با هم متفق و متحد باشد همانطورى كه مصنف ( ره ) فرمود قيمت معيّن و مشخص را صدقه دهد . ولى اگر فرض كرديم افراد حيوان مورد نظر با هم اختلاف قيمت دارند قيمتى را كه بر افراد تقسيم مىشود صدقه دهند . و مقصود از قيمت مقسوم آن است كه بين تمام قيمتها ، قيمتى را ملاحظه كنند كه نسبتش با تمام آنها بيك ميزان باشد مثلا اگر مجموع افراد داراى دو قيمت هستند آن دو را با هم جمع كرده و نصف مجموع را صدقه دهد و اگر سه قيمت دارند ثلث مجموع را به عنوان صدقه اخراج كند و به همين ترتيب در نتيجه اگر قيمت بعضى از افراد 100 و برخى ديگر 150 تومان باشد بعد از جمع و تنصيف مقدار 125 تومان