سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
122
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
پس مقصود مرحوم شارح از عبارت مصنف ( ره ) در اينجا همان است كه ذكر كرديم و اينكه در بعضى از نوشتهجات عبارت ( و محله مكه ان قرنه الخ ) را مراد ايشان دانستهاند به نظر صحيح نميآيد و اللّه عالم . متن : و يجزئ الهدي الواجب عن الأضحية بضم الهمزة و كسرها و تشديد الياء المفتوحة فيهما و هي ما يذبح يوم عيد الأضحى تبرعا و هي مستحبة استحبابا مؤكدا ، بل قيل : بوجوبها على القادر ، و روي استحباب الاقتراض لها و أنه دين مقضي ، فإن وجب على المكلف هدي أجزأ عنها . شرح فارسى : خ : مرحوم مصنف مىفرماين : قربانى كه در روز عيد قربان بر كسى واجب است اگر به آن اقدام نمود بجاى قربانى مستحبى كه در اين روز وارد است كفايت مىكند . شارح ( ره ) مىفرماين : كلمه [ اضحيه ] بضم همزه و كسر آن و تشديد ياء مفتوحه در هر دو قرائت عبارت است از قربانى كه در روز عيد اضحى ( قربان ) تبرعا و استحبابا ذبح مىكنند . اين عمل در اين روز از مستحباب مؤكده شمرده شده ، بلكه بعضى از فقهاء ( ابن جنيد ) آن را بر كسى كه قادر باشد واجب دانسته حتى در روايتى وارد شده كه بر عاجز مستحب است پول آن را قرض كند و به اينعمل اقدام نمايد و قرضش را خداوند متعال مىپردازد . بنابراين اگر بر كسى در اين روز قربانى واجب باشد و آن را