سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
111
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : و ليس له ابداله بعد سياقه : ضمير در [ له ] به قارن راجع است و مرجع ضمير در سياقه [ هدى ] مىباشد . قوله : المتحقق باحد الامرين : جمله صفت است براى [ سياقه ] و مقصود از احد الامرين اشعار يا تقليد مىباشد . متن : و لو هلك قبل ذبحه ، أو نحره به غير تفريط لم يجب إقامه بدله ، و لو فرط فيه ضمنه . شرح فارسى : ص : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر قربانى قبل از ذبح يا نحر هلاك شود بر ناسك واجب نيست براى آن بدل قرار دهد . شارح ( ره ) مىفرماين : حكم مزبور در جائى است كه هلاكت حيوان مستند به تفريط ناسك نباشد و در صورت تفريط ضامن است يعنى بايد بدل براى آن تهيه كند . قوله : قبل ذبحه او نحره : هردو ضمير به [ هدى ] عائد است . قوله : بدله : يعنى بدل هدى . قوله : و لو فرّط فيه ضمنه : ضمير فاعلى در [ فرّط ] و [ ضمنه ] به ناسك و در [ فيه ] به [ هدى ] عائد است . متن : و لو عجز عن الوصول إلى محله الذي يجب ذبحه فيه ذبحه ، أو نحره و صرفه في وجوهه في موضع عجزه ، و لو لم يوجد فيه مستحق أعلمه علامة الصدقة بأن يغمس