بنابراين كسى كه شترمرغى را صيد نمود مىتواند روزه كفّاره آن را كه 60 روز هست در مسافرت بگيرد و در صورت عجز از آن 18 روز بدل را نيز مىتواند در سفر بجاى آورد و همچنين است باقى روزه‌هائيكه بعنوان كفّاره صيد بايد بجاى آورد . و امّا مقصود از نهى اخبارى است كه امر به افطار در سفر نموده مانند حديثى كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 130 به اين شرح نقل فرموده : محمّد بن علىّ بن الحسين باسنادش ، از معاوية بن وهب ، از ابى عبد اللّه عليه السّلام فى حديث قال : هذا واحد ، اذا قصرت افطرت ، و اذا افطرت قصرت . قوله : و عدم ما يصلح للتّخصيص : يعنى غير از سه موردى كه در كلام مرحوم مصنّف گذشت و هركدام دليل معتبرى هم داشتند كه مخصّص اين عمومات هست دليل مورد اعتماد و حجّت مسلّم ديگرى كه غير اين موارد را تشريع و جايز نمايد در دست نيست . قوله : و هو ضعيف : ضمير [ هو ] بقول قيل راجعست . متن : ( و يمرن الصبي ) ، و كذا الصبية على الصوم ( لسبع ) ليعتاده فلا يثقل عليه عند البلوغ ، و أطلق جماعة تمرينه قبل السبع و جعلوه بعد السبع مشددا . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : 2 - پسر بچه نابالغ را در هفت سالگى برگرفتن روزه تمرين دهند . شارح ( ره ) مىفرماين : حكم مزبور تنها در حقّ پسر بچّه نيست بلكه دختر نابالغ نيز از آن بىبهره نمىباشد .