در ج 7 ص 45 نقل فرموده : ولى علاوه بر اينكه اين روايت مكتوبه بوده و از نظر ارباب اصطلاح احاديث مكتوبه اعتبارى ندارند مشتمل بر مضمونى است كه از نظر مذهب اهل حق مقبول نبوده لذا هيچ اعتمادى به اين حديث نبوده و از درجه اعتبار ساقط است از اينرو صلاح در اين ديده شد كه از نقل آن در اين كتاب خوددارى نمود و به همين مقدار از آدرس اكتفاء نمائيم . قوله : و ان كان واحدا : ضمير در [ كان ] به غسل راجعست . قوله : او مطلق الغسل : چه غسل ليلى و چه نهارى . قوله : بالنسبة الى المقبل : يعنى روزه فردا . قوله : و يمكن ان يريد كونه مطلقا شرطا فيه مطلقا : ضمير در [ يريد ] به مصنّف و در [ كونه ] به غسل راجع بوده و مراد از [ مطلقا ] اوّلى مطلق غسل چه ليلى و چه نهارى مىباشد و ضمير در [ فيه ] بصوم راجع بوده و منظور از [ مطلقا ] دوّمى اعمّ از صوم حاضر و مقبل مىباشد . قوله : فلا يكون شرطا فى صحّته : ضمير در [ يكون ] به غسل راجع بوده و در [ صحّته ] به صوم عود مىكند . قوله : نعم هو شرط فى اليوم : ضمير [ هو ] به غسل راجع است . قوله : و يدخل فى غسل الصّبح لو اجتمعا : شارح ( ره ) مىفرماين : در صورتى كه غسل شب با غسل نماز صبح اجتماع كند زن مىتواند آنها را تداخل داده و يك غسل به نيّت هردو نمايد .