سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
81
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
مؤلف گويد : اگر قائل شويم كه وقت نماز عشاء تا طلوع فجر ادامه دارد ، چنانچه رأى بسيارى از فقهاء از جمله شارح ( ره ) چنين است در صورتى كه زن به عللى تا اين وقت نماز عشاء را نخوانده باشد اگر خواست آن را بجاى آورد در حين غسل مىتواند غسل نماز صبح را نيز نيّت كرده و بدين وسيله آن را در غسل مزبور داخل كند . متن : ( و من المسافر في دم المتعة ) بالنسبة إلى الثلاثة ، لا السبعة ، ( و بدل البدنة ) و هو ثمانية عشر يوما للمفيض من عرفات قبل الغروب عامدا ، ( و النذر المقيد به ) أي : بالسفر إما بأن نذره سفرا ، أو سفرا و حضرا و إن كان النذر في حال السفر ، لا إذا أطلق و إن كان الإطلاق يتناول السفر ، إلا أنه لا بد من تخصيصه بالقصد منفردا ، أو منضما ، خلافا للمرتضى رحمه اللَّه حيث اكتفى بالإطلاق لذلك ، و للمفيد حيث جوز صوم الواجب مطلقا عدا شهر رمضان . شرح فارسى : [ دنباله شروط روزه ] مرحوم مصنّف مىفرماين : روزه از مسافر در سه مورد صحيح مىباشد : 1 - در بدل از قربانى حجّ . 2 - در بدل از بدنه . 3 - در صورتى كه نذر كرده روزه را در سفر بجاى آورد . شارح ( ره ) در ذيل مورد اوّل مىفرماين : صحّت صوم در اين مورد نسبت به سه روز است نه هفت روز . مؤلف گويد : از اعمال روز دهم براى حجّاج در منى قربانى است ، حال اگر كسى