البتّه بعضى از اخبار وارده در اين باب همانطورى كه شارح ( ره ) مىفرمايد داراى سند ضعيفى است همچون روايت چهارم از باب چهارم كتاب اعتكاف كه مرحوم صاحب وسائل آن را در صفحه 405 از مجلد هفتم وسائل نقل فرموده زيرا در سند اين حديث سهل بن زياد آدمى استكه از ضعفاء مى باشد ولى بسيارى از اخبار ديگر همين باب همچون روايتيكه ما نقل نموديم و غير آن هيچ جهت ضعفى در آن نيست مگر اينكه فقط مرحوم كلينى آن را از عدّه‌اى اصحاب نقل فرموده و چنانچه اهل رجال فرموده‌اند عدّات كافى طبق تصحيح خود مرحوم كلينى تمام از اصحّاء هستند و در آنها نمىتوان خدشه و مناقشه نمود فلذا از نظر ما حقّ بجانب مشهور بوده و رأى صحيح همان است كه ايشان به آن گرويده‌اند . قوله : ان وجبت : يعنى وجبت النّيابة . قوله : و استيجار عليه : يعنى على الاعتكاف . قوله : و اخويه : يعنى دو نظير آن كه عهد و قسم باشند . قوله : اطلاقه : يعنى مقيّد به قيدى نباشند . قوله : فيحمل على ثلاثة : ضمير نائب فاعلى در [ يحمل ] به اطلاق راجع است . قوله : او تقييده بثلاثة : ضمير در [ تقييده ] به نذر و اخويه راجع است . قوله : و امّا الاخيران : مقصود استيجار و نيابت است . قوله : فان قصر عنها : ضمير در [ قصر ] بملتزم و در [ عنها ] به ثلاثة ايّام راجع است . قوله : اشترط اكمالها فى صحّته : يعنى اشتراط اكمال الاعتكاف